Over de kunstschilders Carel Willink en Poen de Wijs

Poen de Wijs… Ik zie hem nog zitten achter zijn schildersezel. Of lithosteen, waarop hij een lastige tekening maakte… Heel ingetogen en uiterst geconcentreerd. Ook dat is zo mooi en indrukwekkend aan een kunstenaar. Het is niet alleen de ‘kunst’ die het oplevert. Een kunstenaar zien werken is namelijk óók kunst. Ik vond het een uitdaging en een eer om hem, tijdens zijn artistieke werkzaamheden, te mogen fotograferen. Te filmen en over zijn schouder mee te kijken naar het ontstaan van dat mooie werk. Ik bevond mij, en daarvan was ik mij bewust, in een bevoorrechte positie. In mijn documentaire ‘Meekijken over de schouder van een Meesterschilder’ (te zien op deze site) ziet de kijker onder meer verschillende werkstukken vanuit een animatie ontstaan, van schets naar het uiteindelijke resultaat. Keer op keer verbaasde hij mij met welk groot gemak hij tekende en schilderde. Hij legde mij uit dat dát natuurlijk niet altijd zo is geweest. Dat alleen een jarenlange studie, dag in, dag uit schilderen én de passie voor het beroep, tot een zo op het oog zo gemakkelijke manier van schilderen heeft geleid. 

Zijn opvallende Aquareltechniek

Zijn perfectionisme in de aquareltechniek is opvallend. Om nog te zwijgen over zijn beheersing van het schilderen van stoffen met lastige patronen. Licht en donker in de plooien zijn zo goed getroffen. Kijk maar eens … Met zijn omvangrijk en gevarieerd oeuvre is het mogelijk om verschillende collecties van zijn werk samen te stellen. Met uiteraard de artistieke hoogtepunten van iedere techniek. 

Poen is niet oud geworden, het heeft niet zo mogen zijn. Slechts 66 Jaar. Zijn levensweg hield bijna abrupt op. Zijn vrienden, bewonderaars en ik zagen het aankomen, want de kanker verwoeste zichtbaar het lichaam van deze kunstenaar van het Realisme. Wat deed mij dat pijn … Noodgedwongen moest hij het penseel neerleggen, omdat vooral zijn ogen het lieten afweten. Ik herinner mij nog het moment waarop dat gebeurde …. En dat sterkt mij in de activiteiten met betrekking tot zijn nalatenschap en dát van zijn vrouw Marion van Nieuwpoort.

Het Lot?

Nu vertel ik al jaren zijn en haar verhaal aan wie het maar wil horen, maak ik giclées en toon hun werkstukken. Ben ik daarom in 2009 op zijn weg terechtgekomen? Heb ik misschien ooit daarom Carel Willink ontmoet en een avond lang met hem mogen praten over zijn boeiende kunst? Is toen mijn liefde voor het Realisme ontwaakt? Kunst en kunstenaars lopen namelijk als een wonderlijke rode draad door mijn leven heen. Ze hebben mij weldegelijk veranderd. Vooral die ene, zo creatieve, levenslustige, amabele man: Poen de Wijs. Ik mis je kerel! Maar je werk leeft voort!

John M. Vijlbrief,
Producent, auteur, kunstliefhebber
Beheer Reproductierechten

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *